Showing posts with label അനുഭവം. Show all posts
Showing posts with label അനുഭവം. Show all posts

3/27/2010

പുലിമുട്ടില്‍ പുലിയിറങ്ങി

ഒരു നാടോടിക്കഥയുണ്ട്, ഒരു അമ്മ കുഞ്ഞിനെ ഉറക്കാനായി ശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു. ഉറങ്ങാന്‍ കൂട്ടാക്കാത്ത കുഞ്ഞിനെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തിയത് “ഉറങ്ങിയില്ലെങ്കില്‍ കടുവക്ക് ഇട്ടുകൊടുക്കും”എന്ന് പറഞ്ഞായിരുന്നു. എന്നാല്‍ വീട്ടിനു പുറത്ത് ഒരു കടുവ ഇത് കേട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു, പാവം കടുവ ഇത് സത്യമാണെന്ന് ധരിച്ച് അമ്മ കുഞ്ഞിനെ തരുന്ന നിമിഷവും കാത്ത് വീട്ടിനു പുറത്ത് കാത്തിരുന്നു എന്നും, അവസാനം ക്ഷമകെട്ട് വീട്ടില്‍ കയറിച്ചെന്ന് കുഞ്ഞിനെ ചോദിച്ചു എന്നും മറ്റുമായി കഥതുടരുന്നു.ഇത് ഇപ്പോഴോര്‍ക്കാന്‍ കാരണം തിരൂര്‍ കൂട്ടായ് അഴിമുഖത്ത് പുലിമുട്ടില്‍ ഒരു പുലി താമസ്സമാക്കിയ വാര്‍ത്ത അറിഞ്ഞപ്പോഴാണ്.

തുറമുഖങ്ങള്‍ നിര്‍മ്മിക്കുന്നതിനുള്ള ഇന്ത്യന്‍ സാങ്കേതിക വിദ്യയാണ് പുലിമുട്ട്, എന്താണീ പേര് വരാന്‍ കാരണം എന്ന് വ്യക്തമായി കണ്ടെത്താന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല. എന്നാല്‍ സാക്ഷാല്‍ പുലി ഈ പേര് കേട്ട് അത് തനിക്ക് പാര്‍ക്കാനുള്ള സ്ഥലമാണെന്ന് ധരിച്ചാവും താമസ്സം തുടങ്ങിയതെന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ അത് തെറ്റാണെന്ന് ആര്‍ക്കെങ്കിലും പറയാന്‍ പറ്റുമോ?കഴിഞ്ഞ ഒരാഴ്ചയായ് കൂട്ടായ് അഴിമുഖത്തെ ജനങ്ങളുടെ ഉറക്കം കെടുത്തിയ പുലിയെ അവസാനം കൂട്ടിലാക്കി. വാര്‍ത്ത.


കാട്ടില്‍ നിന്ന്‍ വളരെ ഏറെ ദൂരെയുള്ള ഈ അഴിമുഖത്ത് എപ്രകാരം ഈ ചങ്ങാതി എത്തിച്ചേര്‍ന്നെന്ന് ഒരു ദുരൂഹതയായി തുടരുന്നു. ഭാരതപ്പുഴയുടെ കൈവഴികളാരംഭിക്കുന്ന വനപ്രദേശങ്ങളില്‍ നിന്നു തന്നെ ഇറങ്ങി വന്നതാവാനാണ് സാദ്ധ്യതയെന്നാണ് വിദഗ്ധ മതം. പുഴയോരത്തുകൂടെ താഴേക്ക് യാത്ര ചെയ്ത് സൌകര്യപ്രദമായ താവളങ്ങളില്‍ താ‍മസ്സമാക്കുന്ന ഇവ ആ പ്രദേശത്തെ ഭക്ഷണ ലഭ്യത കുറയുന്നതിനനുസരിച്ച് അവിടം വിടുന്നു, ഇപ്രകാരം അഴിമുഖത്തെത്തിച്ചേര്‍ന്നതാണെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. അഴിമുഖത്ത് താമസ്സമാക്കിയ ഈ വിരുതന്‍, അവിടെ സുഭിക്ഷമായ ഞണ്ട്, കുറുക്കന്‍, കീരി തുടങ്ങിയ ഭക്ഷണ വസ്തുക്കള്‍ തിന്ന് സ്വസ്ഥമായി കരിങ്കല്‍ പൊത്തില്‍ താമസ്സമാക്കി. പരിസരവുമായി ഇണങ്ങിയ ഈ വനജീവി മറ്റാര്‍ക്കും ഉപദ്രവമുണ്ടാക്കാതെ ജീവിച്ചു വരവെയാണ് ഹാര്‍ബര്‍ എഞ്ചിനിയറിങ് വിഭാഗത്തിനെ ലോറികളൊന്നിന്റെ മുന്നില്‍ ചെന്ന് ചാടിയത്. തുടന്ന് നടത്തിയ തിരച്ചിലില്‍ പുലി തന്നെയാണതെന്ന് സ്ഥിരീകരിച്ചു. ഇതേതുടര്‍ന്ന് വനം വകുപ്പ്, പോലീസ് എന്നിവരുടെ മേല്‍നോട്ടത്തില്‍ പുലിയെ പിടിക്കാനുള്ള ശ്രമം ആരംഭിച്ചു. ഏറ്റവും എടുത്തു പറയേണ്ടത് നാട്ടുകാരായ യുവാക്കളുടെ സഹകരണമാണ്.

പുലിയെ പിടിക്കാനുള്ള രണ്ട് മുഖ്യവഴികളാണ് മയക്കു വെടിയും കെണിയും. കടല്‍ക്കരയിലെ കല്‍ക്കെട്ടില്‍ ഒളിച്ചിരിക്കുന്ന പുലി രാത്രി രണ്ട് മുതല്‍ മൂന്നു വരെയുള്ള സമയത്താണ് പുറത്തിറങ്ങുന്നത്. രാത്രി മയക്കുവെടി വക്കുക പ്രായോഗിക ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള സംഗതിയാണ്, മാത്രവുമല്ല വെടിയേല്‍ക്കുന്നതോടെ ഓടി മടയില്‍ കയറിയാലും പരിഭ്രമത്തില്‍ വെള്ളത്തില്‍ ചാടിയാലും പുലിയുടെ മരണം ഉറപ്പ്. അതിനാല്‍ ആ വഴി ഉപേക്ഷിച്ച് കെണിയൊരുക്കി കാത്തിരുന്നു. എന്നാല്‍ പരിസരവുമായി അത്രയേറെ ഇണങ്ങി, പരിചയിച്ച പുലി കെണിയില്‍ കയറിയില്ല. കെണിവച്ച കൂടിന്റെ ചുറ്റും ദിവസവും രാവിലെ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന കാല്‍പ്പടുകള്‍ നാട്ടാരെയും ഉദ്യോഗസ്ഥരേയും നോക്കി കൊഞ്ഞനം കുത്തി. ഈ രണ്ട് പരമ്പരാഗത വഴികളും പ്രയോജനപ്പെടാതെവന്നത് ഏവരേയും ഒരുപോലെ സമ്മര്‍ദ്ദത്തിലാഴ്ത്തി. ഈ അവസരത്തില്‍ എത്തിയ വനം വകുപ്പ് വെറ്ററിനറി ഓഫീസേഴ്സ് എന്റെ സുഹൃത്തുക്കളായതിനാല്‍ ഞാനും ആ ടീമില്‍ രാത്രി കൂടാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. വല വിരിച്ച് പുലിയുടെ വഴികള്‍ തടയുകയും അത് വഴി അതിന്റെ ഭക്ഷണ ലഭ്യത തടയുകയും ചെയ്യുക എന്നതായിരുന്നു ആവിഷ്കരിക്കപ്പെട്ട പുതിയ പദ്ധതി. നിലത്ത് വലവിരിച്ച് അവനെ കുടുക്കിയശേഷം മയക്കുവെടി വച്ച് കൂട്ടില്‍ കയറ്റാം എന്നും പദ്ധതിയിട്ടു. ഈ പദ്ധതിയുടെ ആദ്യ ദിവസം പ്രത്യേകിച്ച് ഒന്നും സംഭവിക്കാതെ കടന്നുപോയി, പതിവുപോലെ ഞണ്ടും തിന്ന് പുലി അതിന്റെ മാളത്തിലേക്ക് തന്നെ പോയി. രണ്ടാം ദിവസം അല്പം കൂടി അപകട സാദ്ധ്യതയുള്ള പദ്ധതിയിലേക്ക് കടന്നു. വലകെട്ടി മറച്ച സ്ഥലത്തിന് തൊട്ടടുത്ത് മയക്കുവെടി തോക്കുമായി കാത്തിരിക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. 100 മീറ്റര്‍ ദൂരത്തേക്ക് ഡാര്‍ട്ട് പായിക്കാന്‍ കെല്‍പ്പുള്ള "ഡാന്‍ ഇന്‍ജക്റ്റ്" എന്ന ആധുനിക കാര്‍ബണ്‍ ഡയോക്സൈഡ് റൈഫിളാണ് സംഘത്തിന്റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്നത്, ടെലസ്കോപ്പുള്ള ലേസര്‍ ഗൈഡ് കൃത്യമായ ഉന്നം തരുമെന്നും കണക്കുകൂട്ടി. രാത്രി ഏറെ വൈകിയിട്ടും യാതൊരു അനക്കവും കാണാനായില്ല, നൈറ്റ് വിഷന്‍ ബൈനോക്കുലറില്‍ നോക്കി കണ്ണ് കഴച്ചത് മിച്ചം. നാലുമണി കഴിഞ്ഞതോടെ മത്സ്യബന്ധന ബോട്ടുകള്‍ കടലിലേക്ക് പുറപ്പെടാനുള്ള ആരവം തുടങ്ങി, പാറക്കെട്ടില്‍ മലര്‍ന്ന് കിടന്ന് ഞങ്ങള്‍ ഉറക്കത്തിലേക്കും.രാവിലെ പരിശോധനക്കിറങ്ങിയ ഞങ്ങളെ ഞെട്ടിച്ചുകൊണ്ട് ആതാ കിടക്കുന്നു മൂന്നുനാല് കാല്‍പ്പാടുകള്‍. പുറത്തിറങ്ങിയ പുലി വലയുടെ അടുത്തെത്തി വെട്ടിത്തിരിഞ്ഞ് പോയ കാല്‍പ്പാടുകളായിരുന്നു അവ. അതിലേറെ ഞെട്ടിച്ചത് വലക്ക് പുറത്ത് കണ്ട പാടുകളായിരുന്നു, ഞങ്ങള്‍ മാര്‍ക്ക് ചെയ്ത മാളം കൂടാതെ മറ്റൊരു വഴിയില്‍ കൂടി അവന്‍ പുറത്തിറങ്ങിയിരിക്കുന്നു, ഭാഗ്യത്തിന് അത് കാവലിരുന്നതിന്റെ എതിര്‍ ദിശയിലായിരുന്നെന്ന്‍ മാത്രം !!

അടുത്ത ദിവസം വെടി പരിപാടി ഉപേക്ഷിച്ചു, വലയില്‍ കുരുങ്ങിയാല്‍ മരുന്ന് നല്‍കാനുള്ള പണി ഞങ്ങളുടെ മേല്‍ ഏല്‍പ്പിച്ച് മയക്കുവെടി ടീം സ്ഥലം വിട്ടു. വൈകിട്ട് പ്രദേശമൊക്കെ നോക്കി, സ്ഥിരമായി നടന്നു വരുന്ന കൂടു സ്ഥാപിച്ച് നായയെ കെട്ടല്‍ പരിപാടികള്‍ക്ക് ശേഷം വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി. പുലി വരാനുള്ള സാദ്ധ്യത വളരെ വിദൂരമാണെന്ന് കണക്കാക്കി വിശ്രമിക്കാനാണ് മടങ്ങിയത്. എന്നാല്‍ മൂന്നുനാലു‍ ദിവസമായി വയറു നിറയെ ഭക്ഷണം കഴിക്കാന്‍ കിട്ടാതിരുന്ന പുലിക്ക് ജീവിതം മടുത്തു, ഒരാഴ്ചയായി തന്റെ മുന്നില്‍ തുറന്നു വച്ചിരുന്നിട്ടും കയറാതിരുന്ന കൂട്ടില്‍ കയറാന്‍ സ്വയം തീരുമാനിച്ച് വന്ന് കയറി. രാത്രി ഒരു മണിക്ക് കെണിയില്‍ വീണ വിദ്വാനെ ഉടനെ തന്നെ വയനാട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി, പരിശോധനക്ക് ശേഷം കാട്ടിലേക്ക് തുറന്നുവിട്ടു. മൂന്നു ദിവസം ഉറക്കമിളച്ച് നടന്നിട്ടും അവസാ‍നമായി ചങ്ങാതിയെ ഒന്ന് കാണാനുള്ള അവസരം കിട്ടിയില്ലെന്നൊരു വിഷമം മാത്രം ബാക്കിയായി.

പിന്‍കുറിപ്പ്:
പുലിയെപ്പിടിച്ചതില്‍ തദ്ദേശ വാസികളായ സ്ത്രീകള്‍ ദുഖിതരാണ്, കഴിഞ്ഞ കുറേ ദിവസങ്ങളായി നാട്ടില്‍ പരിപൂര്‍ണ്ണ ശാന്തതയായിരുന്നത്രെ. പുലി പേടി കാരണം എല്ലാവരും നേരത്തെ വീട്ടിലെത്തുന്നു, "മറ്റ് രാത്രി യാത്രകള്‍" ഇല്ല, സ്വസ്ഥം ശാന്തം. ഇനി വീണ്ടും എല്ലാം പഴയപടിയാകുമല്ലോ എന്നാണ് പരാതി.



പുലിമടകള്‍

പുലിയെത്തേടി ഒരു സായാഹ്നം

6/15/2009

ഞാനും വയസ്സറിയിച്ചു.

എല്ലാവരും വാര്‍ഷിക പോസ്റ്റുകളിടുന്നു, എന്നാല്‍ കിടക്കട്ടെ എന്റെ വകയും ഒന്ന്.

വാര്‍ഷികങ്ങള്‍ ഒന്നുമല്ലാതിരുന്ന എന്റെ ജീവിതത്തില്‍ പുതു ശീലങ്ങള്‍ കൊണ്ടുവരുന്നു ബൂലോ‍കം. 2008 ജൂണ്‍ 15 നാണ് ആദ്യ ബ്ലോഗ് പൊസ്റ്റ് ഇടുന്നത്, പോസ്റ്റെന്ന് പറത്തക്കതായൊന്നുമില്ല, ഒരു തുടക്കം എന്ന നിലയില്‍ രണ്ടു വരികള്‍ ടൈപ്പ് ചെയ്തു പേരുമിട്ടു “തുടക്കം.”
അഗ്രിഗേറ്ററുകളെക്കുറിച്ചോ വായനക്കാരെക്കുറിച്ചോ ബോധവാനായിരുന്നില്ല, അതിനാല്‍ തന്നെ വേറൊന്നും ചെയ്യാനുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. രണ്ടാമതിട്ട പോസ്റ്റ് എന്റെ ഐഡന്റിറ്റി വെളിവാക്കുമെന്ന് തോന്നിയതിനാല്‍ പെട്ടന്നു തന്നെ ഡ്രാഫ്റ്റ് പെട്ടിയിലേക്ക് മടങ്ങി. തുടര്‍ന്നിടക്കിടെ ചിലതൊക്കെ കുറിച്ചിട്ടു, വായനക്കാരെ പ്രതീക്ഷിച്ചല്ല, മറിച്ച് മലയാളം കൂട്ടിയെഴുതാനാവുമോ എന്ന് ഒരു പരീക്ഷണം. ബ്ലോഗേഴ്സല്ലാത്ത ചില സുഹൃത്തുക്കള്‍ വായിച്ച് പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു. അങ്ങിനെ ഒരു ദിവസം ദേ കിടക്കുന്നു അഞ്ചാമത്തെ പോസ്റ്റില്‍ കമന്റ്റെന്ന ഒരു സാധനം, അനൂപ് കോതനെല്ലൂര്‍ വക, എന്തു ചെയ്യണം എന്നറിയാഞ്ഞകാരണം ഒന്നും ചെയ്തില്ല. അടുത്ത പോസ്റ്റിട്ടു, അവിടെം വന്നു രണ്ട് കമന്റ് , അരീക്കോടന്‍, ശിവ എന്നിവര്‍. അപ്പോഴേക്കും കമന്റുകള്‍ക്ക് പ്രതികരണം നല്‍കണമെന്ന പാഠം ബ്ലോഗറായ ഒരു സുഹൃത്ത് പറഞ്ഞു തന്നു, കൂടാതെ മറുമൊഴിയിലേക്ക് കമന്റ് തിരിച്ചു വിടണമെന്നും മറ്റു വിഷയങ്ങളിലെ ചര്‍ച്ചകളില്‍ പങ്കെടുക്കണമെന്നും ഉപദേശവും. അന്നുതൊട്ടിന്നു വരെ മറുമൊഴിയില്‍ വന്നിട്ടുള്ള ഒറ്റക്കമന്റും ഒഴിവാക്കിയില്ല, പല പൊസ്റ്റുകളേയും ആകര്‍ഷകമാക്കുന്നത് ചര്‍ച്ചകളാണെന്ന് സ്വയം ബോദ്ധ്യപ്പെട്ടു. മറ്റു ബ്ലോഗ് പോസ്റ്റുകളിലെ ചര്‍ച്ചകളില്‍ പങ്കെടുക്കുന്നത് നമ്മെ പരിചയപ്പെടുത്താനുള്ള വേദികൂടിയാണെന്നും ബോദ്ധ്യമായി.പുലിമടയാണോ പൂച്ചക്കൂടാണോ എന്നൊന്നും അറിയാതെ എല്ലായിടവും കയറി ഇറങ്ങി. ഇന്ന് ഇവിടെയെത്തുന്ന സന്ദര്‍ശകരെ എനിക്ക് നല്‍കിയതില്‍ ആ ചര്‍ച്ചകള്‍ നല്ലൊരു പങ്ക് വഹിച്ചുകാണും, ഒരു വിഷമം മാത്രം അവര്‍ക്ക് തിരികെ നല്‍കാന്‍ എന്റെ ബ്ലോഗ്ഗില്‍ ഒന്നുമില്ല. പേജ് ലോഡ് കൌണ്ടറും പ്രൊഫൈല്‍ വിവിസ്റ്റ് കൌണ്ടറും നോക്കുമ്പോള്‍ കുറഞ്ഞൊരു നാണം തോന്നുകയാണ്, അതിനുള്ളതൊന്നും പതിവുകാഴ്ചകളിലില്ല.

1988 ല്‍ ഡിഗ്രിക്കു ചേരുമ്പോള്‍ തന്നെ കമ്പ്യൂട്ടര്‍ എന്ന സംഗതിയെക്കുറിക്ക് അല്പസ്വല്‍പ്പം പിടിപാട് ഉണ്ടായിരുന്നു, മൂക്കില്ലാ രാജ്യത്തെ മുറിമൂക്കന്‍ രാജാവിനെപ്പോലെ ഞാന്‍ വിലസി. പക്ഷെ അവിടുന്നിങ്ങോട്ട് അല്പം പുറകിലേക്ക് നീങ്ങി, കമ്പ്യൂട്ടറിനെ സംശയ ദൃഷ്ടിയോടെ വീക്ഷിക്കാന്‍ ലഭിച്ച ചില സൂചനകള്‍ എന്നെ പുറകോട്ട് വലിക്കുകയായിരുന്നു എന്നു തന്നെ പറയാം.പണക്കാരനു മാത്രം സാദ്ധ്യമാകുന്ന , അത്ര അത്യാവശ്യമല്ലാത്ത ഒരു യന്ത്രം, ഇന്റെര്‍നെറ്റെന്ന കുത്തക വലക്കുള്ളില്‍ പെടാതിരിക്കാന്‍ ആവും വിധം പരിശ്രമിച്ചു, വിജയിച്ചു. കമ്പ്യൂട്ടര്‍ രംഗത്ത് വളര്‍ച്ച ത്വരിതഗതിയിലായിരുന്നു, അതിനാല്‍ തന്നെ എന്റെ പിന്നോട്ട്പോക്കും അതേ വേഗത്തില്‍ തന്നെയായി. 94 ല്‍ ജോലിക്കുകയറിയ ഓഫീസില്‍ വീണ്ടുമതാ ഇരിക്കുന്നു നമ്മുടെ പഴയ ശത്രു , കമ്പ്യൂട്ടര്‍. എന്നാപ്പിന്നെ പതുക്കെ തൊട്ടുനോക്കാമെന്ന് തീരുമാനിച്ചു, ഡോസ് ഷെല്ലാണ്, വിഷ്വല്‍ ഇന്റെര്‍ഫേസുമായി വലിയ പിടിപാടില്ല, എങ്കിലും കമാന്റുകള്‍ ഓര്‍ത്തെടുത്ത് കളി തുടങ്ങി. പക്ഷെ എന്തു ചെയ്യാന്‍, വല്യ ആപ്പീസറെങ്ങാനും കണ്ടാല്‍ പണി കഴിഞ്ഞതു തന്നെ, ഇതെന്തോ പൊട്ടിത്തെറിക്കുന്ന സാധനമാണന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ധാരണ. ആ ധാരണ തിരുത്താനും പോയില്ല, വീണ്ടും കമ്പ്യൂട്ടറും ഞാനും തമ്മില്‍ പിണങ്ങി.
96 ല്‍ പിജിക്ക് ചെന്ന് പഴയ കോളേജിലെത്തി, ഡാറ്റാ അനാലിസിസ് ഒക്കെ വേണ്ട ഡിപ്പാര്‍ട്ട്മെന്റായതിനാല്‍ കൊള്ളാവുന്ന ഒരു സിസ്റ്റം അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നെ അറിയുന്ന ഡിപ്പാര്‍ട്ട്മെന്റ് ഹെഡ് ആ‍യതിനാല്‍ പെട്ടന്നു തന്നെ അതില്‍ അക്സസ്സ് കിട്ടി. പക്ഷെ ഓണ്‍ ചെയ്തപ്പോള്‍ ഞെട്ടി, ദേ കിടക്കുന്നു വിന്‍ഡോസ് 3.1, എന്നാലും പഴയ ഡോസ് കമാന്റ്സ് വെച്ച് വീണ്ടും കളി. എന്റെ ഗൈഡായ പ്രൊഫസര്‍ക്ക് ആ കമ്പ്യൂട്ടറില്‍ തൊടാന്‍ അനുവാദമില്ല, പുള്ളിക്കു കലിയിളകാതിരിക്കുമോ, അങ്ങിനെ ആ പരിപാടിയും കഴിഞ്ഞു.
പിന്നീടിങ്ങോട്ട് ആ സാധനത്തെ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയില്ല, വിന്‍ഡോസിന്റെ പുതു പുതു വേര്‍ഷനുകള്‍ വന്നു, അതിനനുസരിച്ച് എന്റെ അജ്ഞതയും കൂടി വന്നു, പോരാഞ്ഞ് ഇന്റര്‍നെറ്റെന്ന ആഗോള ഭീകരനെ കൈപ്പാടകലെ നിര്‍ത്താന്‍ പ്രതിജ്ഞാബദ്ധവുമായിരുന്നു. നീണ്ട 7 വര്‍ഷം പിന്നെ കീബോഡ് കൈകൊണ്ട് തൊട്ടില്ല. 2003 ഇല്‍ യു.കെയില്‍ പോയിവന്ന എന്റെ ഒരു സുഹൃത്ത് ചോദിച്ചു “നിന്റെ സിസ്റ്റം ഏതാടാ?” “മെയില്‍ ഐഡി താ, നമുക്ക് ചാറ്റില്‍ കാണാം” പതിനഞ്ചു വര്‍ഷം മുന്നേ, ചെറുതാണെങ്കിലും, സ്വന്തമായി പ്രോഗ്രാം എഴുതിയിരുന്നവന് ഇന്ന് കമ്പ്യൂട്ടര്‍ ഇല്ലാതിരിക്കാന്‍ സാദ്ധ്യത ഇല്ലെന്ന് ധരിച്ചെങ്കില്‍ അവനെ കുറ്റം പറയാനാവില്ല. ആ ചോദ്യം ഒരു കത്തിമുനയായി എന്റെ നെഞ്ചില്‍ തറച്ചു, ഉറച്ച തീരുമാനമെടുക്കാന്‍ പ്രയാസമുണ്ടായില്ല, ആദ്യം ചേര്‍ന്നത് ഹാര്‍ഡ് വെയര്‍ കോഴ്സിന്, പിന്നെ ചില പ്രോഗ്രാമിംങ് കോഴ്സും ചെയ്തു ഞാന്‍ ഗോദയിലിറങ്ങി. ഇന്റര്‍നെറ്റെന്ന മായിക ലോകത്തില്‍ ഊളിയിട്ടു, വിവരങ്ങള്‍ തിരഞ്ഞു, നഷ്ടമായ കുറേ കമ്പ്യൂട്ടര്‍ വര്‍ഷങ്ങളെ ഓര്‍ത്ത് നെടുവീര്‍പ്പിട്ടു. ഏതായാലും “ഏതാണ്ട് ചെയ്യാത്തവന്‍ ഏതാണ്ട് ചെയ്താല്‍ ഏതാണ്ടും കൊണ്ട് ആറാട്ട്” എന്ന ചൊല്ല് അന്വര്‍ത്ഥമാക്കി തുടര്‍ന്നിങ്ങോട്ട് ഇതുവരെ.

അങ്ങിനെ ഇന്നിതാ ബ്ലോഗ് എന്ന ഈ ലോകത്തെത്തിയിരിക്കുന്നു, പ്രായവും മുഖവും ഒന്നുമില്ലാത്ത വെറും അനിലാ‍യി .മനസ്സിലുള്ളത് തുറന്നുപറയാന്‍, മുന്നില്‍ കാണുന്നതിനോട് പ്രതികരിക്കാന്‍ ഒരു വേദിയായി, കൂട്ടത്തില്‍ ബോണസായി ഒരുപാട് സൌഹൃദങ്ങളും ലഭിച്ചു. എല്ലാറ്റിനും നന്ദി പറയുന്നു, നൂറു വട്ടം.

സ്നേഹപൂര്‍വ്വം
അനില്‍ @ ബ്ലൊഗെന്ന വെറും അനില്‍.

6/12/2009

ഒരു കമ്പ്യൂട്ടര്‍വല്‍ക്കരണ കഥ

ഞാന്‍ കൂടി ഡയറക്റ്ററായുള്ള ഒരു കൊച്ച് കോപ്പറേറ്റീവ് സൊസൈറ്റി, ആധുനിക വല്‍ക്കരണ ശ്രമത്തിന്റെ ഭാഗമായി കമ്പ്യൂട്ടര്‍ സ്ഥാപിച്ചേക്കാം എന്നൊരു തീരുമാനമെടുക്കുന്നു. ഐ.ടി യുഗമല്ലെ, നാടോടുമ്പോള്‍ നടുവേ ഓടണം. എത്രയും പെട്ടന്ന് നടപടി പൂര്‍ത്തിയാക്കേണ്ടതിലേക്കായി, ഈ സാധനം നേരിട്ടു കണ്ടിട്ടുള്ള ആളുകളിലൊരാളായ ഈയുള്ളവനേയും മറ്റൊരു ഡയറകരേയും യോഗം ചുമതലപ്പെടുത്തുന്നു.

ഘട്ടം 1:

നാമിന്ന് സ്വതന്ത്ര സോഫ്റ്റ്വെയറുകള്‍ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നവരാവേണ്ടതുണ്ടെന്നാണ് പൊതുവെ താടിക്കാരായ ബുദ്ധിജീവികളുടെ നിലപാട്. ബുദ്ധിയില്ലെങ്കിലും താടി ഉണ്ടല്ലോ, നമുക്കും സ്വതന്ത്രന്‍ മതി എന്ന് ഞാനും തീരുമാനിച്ചു. അന്വേഷണം തുടങ്ങി, നെറ്റ് , മറ്റു പരസ്യ മാദ്ധ്യമങ്ങള്‍ എല്ലാം തപ്പി, സ്വതന്ത്രന്മാരെവിടെയെങ്കിലും ഉണ്ടോ. മാസങ്ങളോളം നീണ്ട അന്വേഷണത്തിനൊടുവില്‍ സംഗതി തീരുമാനമായി, ഞങ്ങളുടെ ജില്ലയില്‍ സേവനം ലഭിക്കുന്ന ലിനക്സ് സംവിധായകരൊന്നുമില്ല. ആകെ റെഡ് ഹാറ്റ് ലിനക്സ് അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തി ഒരു ടീം സോഫ്റ്റ്വയറ് ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ട്, പക്ഷെ സേര്‍വര്‍ വിന്‍ഡോസ് തന്നെ വേണം. ചുരുക്കിപ്പറഞ്ഞാല്‍ ഇരട്ടിപ്പണി, ആ ആഗ്രഹം പൂട്ടിവച്ചു.

ഘട്ടം. 2:

വിന്‍ഡോസെങ്കില്‍ വിന്‍ഡോസ്, കുത്തകയെങ്കില്‍ കുത്തക, ചില ബൂലോകപുലികളൊടൊക്കെ സംശയനിവാരണം നടത്തി ക്വൊട്ടേഷന്‍ നോട്ടീസ് തയ്യാര്‍ ചെയ്ത്, അടുത്ത ദിവസം തന്നെ പബ്ലിഷ് ചെയ്യുകയും ജില്ലയില്‍ ഈ രംഗത്തു പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന ചില സ്ഥാപനങ്ങള്‍ക്ക് മെയില്‍ അയക്കുകയും ചെയ്ത. എന്തായാലും നല്ല റെസ്പോണ്‍സ്, എ.ടി.എം മെഷീന്‍ സ്ഥാപിക്കാനുള്ള സൌകര്യം വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്ന സൊഫ്റ്റ്വെയറുകള്‍ , അതില്ലാത്ത കൊച്ച് സോഫ്റ്റ്വെയര്‍ കഷണങ്ങള്‍, എന്നുവേണ്ട എന്തും റെഡി. നമ്മുടെ ആവശ്യാനുസരണമുള്ള നാലു ക്വൊട്ടേഷനുകള്‍ ലഭിക്കുന്നു. ഏറ്റവും കുറഞ്ഞ പണിക്കൂലി ആരീടാക്കുന്നു അവര്‍ക്കാണല്ലോ ഓര്‍ഡര്‍ നല്‍കേണ്ടത്, ഏറ്റവും കുറവായ ഒരു ക്വൊട്ടേഷന്‍ ഉറപ്പിക്കുന്നു. ഈ വിഷയത്തിലൊരു പഠനം നടത്തിയതിന്റെ വെളിച്ചത്തില്‍ പ്രസ്തുത കമ്പനി കിന്‍ഫ്ര പാര്‍ക്കില്‍ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നതാണെന്നും നല്ല സര്‍വീസ്, കുറഞ്ഞ ചാര്‍ജ് എന്നിവയാല്‍ പ്രശസ്തമാണെന്നും ഐ.ടി മിഷനുമായി ‍ ബന്ധപ്പെടുന്ന എന്റെ ഒരു സുഹൃത്ത് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. അവരുടെ ഒരു സൌഹൃദ സ്ഥാപനം തന്നെ ഹാര്‍ഡ്വെയറും നല്‍കാമെന്നേറ്റു. കോഴിക്കോട് കിന്‍ഫ്ര പാര്‍ക്കില്‍ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന മലബാര്‍ സോഫ്റ്റ് വെയര്‍ സൊല്യൂഷന്സ് ആയിരുന്നു ആ കമ്പനി. ഓര്‍ഡര്‍ നല്‍കി, കമ്പനി പ്രതിനിധികള്‍ എത്തി , അടുത്ത ആഴ്ച തന്നെ വൈദ്യുതീകരണ സംവിധാനത്തിനും, നെറ്റ്വര്‍ക്ക് കേബിള്‍ ഇടല്‍ നടപടികളക്കുമായി ജോലിക്കാരെത്തുമെന്നും അറിയിച്ച് അവര്‍ മടങ്ങി. ആഴ്ച, ഒന്ന് , രണ്ട് , മൂന്ന്, നാലായപ്പോള്‍ ഒരു മാസമായി, പിന്നെ എണ്ണം മാസക്കണക്കിനായി, കമ്പനിക്കാരെ കാണുന്നില്ല. ഫോണ്‍ വിളികള്‍ മെയിലുകള്‍ എല്ലാം നടക്കുന്നുണ്ട്, യാതൊരു വിവരമില്ല.

ഘട്ടം 3:

ഈ കമ്പനിക്കാരെ നേരിട്ടറിയാവുന്ന സുഹൃത്തിനെ വിളിച്ചു, അദ്ദേഹം അന്വേഷിക്കാമെന്ന് ഉറപ്പുനല്‍കി. അടുത്ത ദിവസം വിവരം കിട്ടി പ്രസ്തുത കമ്പനിയിലെ പാര്‍ട്ട്ണേഴ്സ് തമ്മില്‍ പിരിയുന്നു, ഇനി പ്രോജക്റ്റൊന്നും ഏറ്റെടുക്കുന്നില്ല. ഔദ്യോഗികമായി ഈ വിവരം ഞങ്ങളെ അറിയിക്കാന്‍ പോലും ഇപ്പോള്‍ ആരുമില്ല. എന്തു ചെയ്യാനാവും, ഏതായാലും സമയ നഷ്ടം മാത്രമേ സംഭവിച്ചുള്ളൂ, ധന നഷ്ടം ഉണ്ടായില്ല. പ്രോജക്റ്റ് നടപ്പാക്കി മെഷീനുകള്‍ പിടിച്ച് സോഫ്റ്റ്വെയറും ഇട്ട ശേഷമാണ് സ്ഥാപനം പൂട്ടിയതെങ്കില്‍ എന്റെ കാര്യം കഷ്ടത്തിലായേനെ. നിലവില്‍ ഇവരുടെ ക്ലയന്റ്സ് ആയ പല പഴയ ബാങ്കുകാരും ആകാശത്തേക്ക് നോക്കിയിരിക്കുകയാണ്, ജില്ലാ കോ ഓപ്പറേറ്റീവ് ബാങ്കിന്റെ ചില ശാഖകളടക്കം. ഐ.ടി മേഖലയിലെ മാന്ദ്യങ്ങളൊക്കെയാണ് സ്ഥാപനം പൂട്ടാ‍ന്‍ കാരണമായി പറയപ്പെടുന്നത്. കിന്‍ഫ്രാ പാര്‍ക്കില്‍ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന സ്ഥാപനങ്ങളുടെ ഇത്തരം കാര്യങ്ങളില്‍ സര്‍ക്കാരിന് ഒന്നും ചെയ്യാനില്ല എന്നാണ് അറിയാനായത്. ഇനിയേതായാലും പുതിയ ക്വൊട്ടേഷന്‍ വിളിക്കണം, മാന്ദ്യം കഴിയാന്‍ കാക്കണോ എന്നു മാത്രമാണിപ്പോള്‍ സംശയം.