മാതൃഭൂമി വാരാന്ത്യപ്പതിപ്പിലെ സ്ഥിരം പംക്തികളിലൊന്നാണ് ശ്രീമതി. മനേകാ ഗാന്ധിയുടെ "അരുമ". മൃഗങ്ങള്‍ക്ക് നേരെ നടക്കുന്ന ക്രൂരതകള്‍ പൊടിപ്പും തൊങ്ങലും ചേര്‍ത്ത് വിവരിക്കുന്ന ഈ പംക്തി, പലപ്പോഴും അബദ്ധജഠിലങ്ങളായ പ്രസ്താവനകള്‍ നിറഞ്ഞതായിരിക്കുമെന്ന് പറയുന്നതിന് മടി തോന്നുന്നില്ല. ഭാരത്തിലെ ജന്തുസ്നേഹത്തിന്റെ പര്യായമാണ് മനേക ഗാന്ധി എന്ന വ്യക്തി. എന്നാല്‍ പലകുറിപ്പുകളും ഈ ഗൌരവം തിരസ്കരിക്കുന്നു എന്നു പറയാതെ വയ്യ. ജനങ്ങളില്‍, പ്രത്യേകിച്ചും മൃഗസ്നേഹം മനസ്സില്‍ സൂക്ഷിക്കുന്നവരും എന്നാല്‍ മൃഗങ്ങളുമായി നേരിട്ട് ബന്ധമില്ലാത്തവരുമായ അനേകരില്‍ തെറ്റിദ്ധാരണയും ഭീതിയും പടര്‍ത്തുവാനാണ് ഇത്തരം കുറിപ്പുകള്‍ ഏറെ ഉതകുന്നത്.ഇക്കഴിഞ്ഞ മാര്‍ച്ച് ഒന്ന് ഞായറാഴ്ച മാതൃഭൂമിയില്‍ വന്ന, "ക്രൂരത മുയലിനോടും" എന്ന കുറിപ്പ് ഇതില്‍ അവസാനത്തേതാണ്. ചിത്രത്തില്‍ ക്ലിക്കിയാല്‍ വലുതായി കാണാം.
"മുയല്‍ വളര്‍ത്തല്‍ പഠിക്കാന്‍ ഉദ്യോഗസ്ഥര്‍ വിദേശ യാ‍ത്ര നടത്തി , ഷോപ്പിങ് മാളുകളും നിശാക്ലബ്ബുകളും സന്ദര്‍ശിച്ചു മടങ്ങി" എന്ന ആദ്യ വരി തന്നെ ലേഖനത്തിന്റെ നിലവാരം വെളിവാക്കുന്നു. രണ്ടാം ഖണ്ഡികയിലെ "വിവരമില്ലാത്ത രാഷ്ടീയക്കാരും, മണ്ടന്മാരായ കൃഷി വകുപ്പ് ഉദ്യോഗസ്ഥരും" എന്ന വിശേഷണങ്ങളാവട്ടെ ചില്ല്ലിട്ടു സൂക്ഷിക്കേണ്ടതാണ്. ലോകസഭാ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് രാഷ്ടീയവുമായി പണ്ടുണ്ടായ ബന്ധത്തില്‍ നിന്നും ഉരുത്തിരിഞ്ഞ സ്വയം വിലയിരുത്തലായി ആദ്യ ഭാഗത്തെ കാണാമെങ്കിലും രണ്ടാമത്തെ ഭാ‍ഗം ഏതു ഗവേഷണ ഫലമാണെന്ന് വ്യക്തമാക്കെണ്ടതായിരുന്നു.
കേവലം ഒന്നോ രണ്ടോ ഉദാഹരണങ്ങള്‍ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി മുയല്‍ വളര്‍ത്തല്‍ എന്ന പദ്ധതി തന്നെ ക്രൂരതയാണെന്നും, പരാജയമാണെന്നും സമര്‍ത്ഥിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുകയാണ് ലേഖിക. വിദേശ ജനുസുകളെ ഇറക്കുമതി ചെയ്തതാണ് സര്‍വ്വ പ്രശ്നങ്ങള്‍ക്കും കാരണം എന്നു പറഞ്ഞുവക്കുന്ന ഇവര്‍ , നൂറു ശതമാനവും വിദേശിയായ ബ്രോയിലര്‍ കോഴി വ്യവസായത്തിന്റെ വിജയം കണ്ടില്ലെന്നു നടിക്കുകയാണ്. ഇതിന് ആധാരമാക്കുന്നതാവട്ടെ പേരെടുത്ത് പറയാത്ത ഏതോ ഒരു വെബ് സൈറ്റും. ശാസ്ത്രവുമായി പുലബന്ധം പോലുമില്ലാത്ത പലകാര്യങ്ങളും വിവരിക്കുന്ന ഇത്തരം വെബ് സൈറ്റുകള്‍ ആധാരമാക്കുന്നതാവാം ശ്രീമതി. മനേകാ ഗാന്ധിക്കു പറ്റുന്ന തെറ്റെന്ന് സമാശ്വസിക്കാം.
താന്‍ സന്ദര്‍ശിച്ചു എന്നു പറയപ്പെടുന്ന ചില ഫാമുകളിലെ സ്ഥിതി വിവരക്കണക്കുകള്‍ എത്രമാത്രം വിശ്വാസ യോഗ്യമാണെന്ന് പരിശോധിക്കതന്നെ വേണ്ടി വരും. മുയലുകളിലെ മരണനിരക്ക്, പെണ്‍ മുയലുകളിലെ ക്രമാതീതമായ മരണ നിരക്ക് , മുയല്‍ കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ മരണ നിരക്ക് തുടങ്ങിയവയൊന്നും തന്നെ യാഥാര്‍ത്ഥ്യത്തൊട് ചേര്‍ന്നു നില്‍ക്കുന്നില്ല. കേരള‍ത്തിലെ സാഹചര്യങ്ങളില്‍ പോലും നടത്താവുന്നതും നടത്തി വരുന്നതുമായ മുയല്‍ വളര്‍ത്തല്‍, താരതമ്യേന “വളര്‍ത്തു ചിലവ്“ കുറവായ ഉത്തരേന്ത്യയില്‍ എന്തു കൊണ്ട് പരാജയമാവുന്നു (അങ്ങിനെ ആണ് യാഥാര്‍ത്ഥ്യമെങ്കില്‍) ഗൌരവമായി പരിശോധിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
ഏതൊരു പുതിയ സംരഭങ്ങള്‍ ആരംഭിക്കുമ്പോളും കണക്കിലെടുക്കേണ്ടുന്ന ചില സംഗതികള്‍ മുയല്‍ വളര്‍ത്തലിലും ബാധകമാണെന്ന് വിസ്മരിക്കുന്നില്ല. ഇവയില്‍ ചിലതാണ് അസംസ്കൃത വസ്തുക്കളുടെ ലഭ്യത, വിപണി, ആവശ്യമായ ബോധവല്‍ക്കരണം. ഇവയില്ലാത്ത എല്ലാ സംരഭങ്ങളും പരാജയപ്പെടുക തന്നെ ചെയ്യും.
ഏതായാലും മേലിലെങ്കിലും കൂടുതല്‍ ഗൌരവമാ‍യ ഒരു സമീപനം മനേകാ ഗാന്ധിയെന്ന മൃഗസ്നേഹിയുടെ ഭാഗത്തു നിന്നും ഉണ്ടാവും എന്ന പ്രതീക്ഷയില്‍, ഈ കഴിഞ്ഞ മാസം പുറത്തിറങ്ങിയ സര്‍ക്കാര്‍ പ്രസിദ്ധീകരണമായ കേരള കര്‍ഷകനിലെ ഒരു ലേഖനം സ്കാന്‍ ചെയ്തു ചേര്‍ക്കുന്നു, ക്ലിക്കി വലുതാക്കി വായിക്കുമല്ലോ.
